Principles of seismic  microzonation 

خسارات ناشي از زلزله اصولا به سه دسته از فاكتورهاي : خصوصيات منبع و مسير انتشار زمين لرزه، خصوصيات زمين شناسي و ژئوتكنيكي جايگاه ، طراحي ساختارها و خصوصيات ساخت و سازها مرتبط است. ريز پهنه بندي لرزه‌اي بايد به ارزيابي دو گروه اول فاكتورها بپردازد. بصورت ساده ريز پهنه بندي پروسه تخمين واكنش لايه هاي خاك به محرك زمين لرزه و يا بعبارتي تغيير خصوصيات زمين لرزه در واكنش به وضعيت سطح زمين است.  ريز پهنه بندي فاز اوليه براي كاهش ريسك زمين لرزه بوده و نياز به راهبردي چندگانه با ياري گرفتن از علوم زمين شناسي ، لرزه شناسي و مهندسي ژئوتكنيك دارد.

پهنه بندي لرزه‌اي در طبقه بندي "تحقيقات كاربردي" قرار مي گيرد. به همين دليل است كه بايد بر اساس آخرين اطلاعات بروز گردد.  در پروسه ريز پهنه بندي يك منطقه به بخشهائي كه تحت تاثير اثرات مشابه‌اي از تاثيرات مرتبط به زلزله قرار مي گيرند تقسيم مي گردند. اين پروسه بمانند مه  پهنه بندي لرزه اي مي باشد اما نياز به داده هاي دقيق تر در مورد خصوصيات مشخصات زمين شناسي و ژئوتكنيكي ساختگاه ، واكنش ستون خاكي زمين به حركات زمين لرزه و تاثيرات آن، و شرايطي كه موجب افزايش تاثيرات زمين لرزه مانند روانگرائي خاك، شرايط آب زير زميني و خصوصيات استاتيك و ديناميك پي و يا پايداري شيبها در مناطق كوهستاني مي گردد، دارد.

 رده بندي مطالعات ريز پهنه بندي بر اساس مقياس تحقيقات و تفضيلي بودن مطالعات انجام مي گردد. كميته تخصصي مهندسي ژئوتكنيك لرزه‌اي  (TC4)  انجمن بين المللي مكانيك خاك و مهندسي پي       (TC4-ISSMGE 1993) بيان نمود كه رتبه اول (پايه 1 ) يك نقشه ريز پهنه بندي مي‌تواند در مقياس 1:1000000- 1:50000و حركات  زمين بر اساس زمين لرزه هاي تاريخي و اطلاعات موجود در نقشه هاي زمين شناسي و ژئومورفولوژي در دسترس ارزيابي گردد. اگر مقياس نقشه 1:100000- 1:10000و حركات زمين بر اساس ميكروترمورها و مطالعات ساده ژئوتكنيك ارزيابي شده باشد به  نقشه حاصل نقشه رتبه دو (پايه2) اطلاق مي گردد. در نقشه هاي رتبه 3 (پايه سوم) حركات زمين بر اساس تحقيقات كامل ژئوتكنيك و آناليز پاسخ زمين در مقياس 1:25000-1:5000 ارزيابي ميگردد.

براي  تخمين تاثيرات جايگاه (تاثيرات خاك و توپوگرافي) و تاثيرات القائي (پايداري زمين و روانگرائي) شناختي از سنگ بستر جائي كه حركات زمين بر ان القاء مي گردد مورد نياز است. سنگ بستر به دو نوع،  سنگ بستر لرزه اي و ديگر سنگ بستر مهندسي قابل تقسيم است. سنگ بستر لرزه اي سنگي است كه داراي سرعت امواج برشي بيش از 3000 متر بر ثانيه است و براي شبيه سازي و مدل سازي زمين لرزه بكار مي رود. خصوصيات لرزه اي سنگ بستر براي شناخت خصوصيات منبع و تاثيز مسير حركت زمين بكار مي رود. در سنگ بستر مهندسي سرعت امواج برشي در حد 700 متر بر ثانيه و بيشتر را داراست و معمولا مهندسان پي هاي عميقشان را بر آن قرار مي دهند.

 

منبع:

Sitharam,T.G. ; Anbazhagan, Seismic microzonation : Principles, practices and experiments , EJGE 

نوشته شده توسط ایمان انتظام در دوشنبه چهاردهم دی 1388 ساعت 12:12 | لینک ثابت |